See You Tuesday: het grote overzicht

Twee jaar en een half zijn we al bezig! 24 edities, dat is al een stevige lijst aan films. Hieronder een overzichtje van wat allemaal de revue gepasseerd is op See You Tuesday. Zo weet je meteen welke stijl we ongeveer aanhouden of heb je inspiratie voor die koude winteravonden.

See You Tuesday #24: King of the Belgians 

See You Tuesday #23: Captain Fantastic 

See You Tuesday #22 – The Neon Demon

See You Tuesday #21 – As I Open My Eyes

See You Tuesday #20: Demolition

See You Tuesdag #19: The Assassin

See You Tuesday #18: The Wolfpack 

See You Tuesday #17 Star Wars: The Force Awakens 

See You Tuesday #16: Pawn Sacrifice

See You Tuesday #15: Maryland

See You Tuesday #14: Mustang 

See You Tuesday #13: Prins –

See You Tuesday #12: 

See You Tuesday #11: Lost River 

See You Tuesday #10: Jimi, All Is By My Side

See You Tuesday #9: Foxcatcher –

See You Tuesday #8: What We Do in the Shadows –

See You Tuesday #7: The Salt of the Earth

See You Tuesday #6: A Most Wanted Man 

See You Tuesday #5: Enemy

See You Tuesday #4: Tracks

See You Tuesday #3: Una Noche 

See You Tuesday #2: Blue Ruin

See You Tuesday #1: Snowpiercer 

Lijstjes, lijstjes, lijstjes.

Weet je nog 2014? Het lijkt al even geleden niet? Tijd om even terug te blikken op het afgelopen filmjaar en meteen ook eens vooruit te blikken. Zowel team See You Tuesday als de Sphinx geven hun drie favorieten van vorig jaar en een top drie van films waar we naar uitkijken.

Marie

2014
  1. Reality – Twee keer gaan bekijken in ciné tijdens FilmFestGent. Absurditeit ten top! Liefde!
  2. The Homesman – Alles klopte gewoon, sfeer, fotografie, cast, plot. Parel van een film! En ook leuk om Hailee “True Grit” Steinfeld te zien passeren op het einde 😉 Matchte volledig.
  3. The Salt of the Earth – Ontroerend portret, blij dat ik Salgado via deze manier (nu pas) leerde kennen
2015
  1. The Hateful Eight – Because Tarantino!
  2. Mad Max, Fury Road – Because Mad Max!
  3. Unbroken – Benieuwd naar de regieprestaties van Angelina Jolie.

Andrew

2014
 
1. Blue Ruin – Top. 
2. The Grand Budapest Hotel – Wes Anderson ❤
3.  The Wolf of Wall Street – Vreemd. 
 
2015
 
1. Jurrassic World – Sentiment.
2. What we do in the shadows – Zagen we reeds in avant-première op SYT, aanrader!
3. Red Army – Geïntrigeerd door synopsis, spreekt tot de verbeelding en best wel fan van dergelijke documentaires. http://sonyclassics.com/redarmy/

Niel

2014

  1. Interstellar – Een absolute topper. Space, vierde dimensie, fysica en Matthew Mcconaughey!
  2. The Grand Budapest Hotel – Wes Anderson, what else?
  3. Nightcrawler – Zot spannende journalistenfilm met een fantastische Jake Gyllenhaal in de hoofdrol.

2015

  1. Jurassic World – Dino’s eating humans, need to say more?
  2. Birdman – Edward Norton in een aparte superhero film. De return van de dramedy.
  3. Star Wars, the Force Awakens – Ewel nu ben ik keer vree benieuwd naar wat Disney hiermee gaat aanvangen.

Wendy van Sphinx

2014

  1. Ida – Schoonheid zit hem in kleine dinges. Kleine films bijvoorbeeld, een onverwachte zwart/wit parel uit Polen.
  2. Under the skin – Ik liet onlangs de soundtrack galmen door onze zalen. Alleen al de muziek bezorgt me nog steeds kippenvel. Van een bevreemdende, angstaanjagende schoonheid.
  3. The notebook – Deze Hongaarse film zag ik tijdens een Europese cinemacongres in Athene. Helaas, kwam nooit uit in België (denk ik). Ik was er nochtans danig van mijn melk van. Koud, kil, hard, straf.
2015 
 
  1. The last face – Van Sean Penn. Nog geen releasedatum maar met zo’n cast (Javier Bardem, Jean Reno, Charlize Theron en Adèle Exarchopoulos) lijkt wachten me zeker te zullen lonen.
  2. Wild Tales/Relatos Salvajes – Ik beken, de film komt uit einde januari, maar ik zag hem reeds. Genoten! Heerlijke Argentijnse zwarte humor en herkenbaar. Er zitten een rode draad in Zuid-Amerikaanse producties, durf ik te zeggen na het jaarlijks visioneren van talrijke films voor cineMấs. Me encanta!
  3. Far from the madding crowd – Van Thomas Vinterberg, maker van Jagten. Gewoon, ik wil weten waar hij mee uitpakt na zijn vorige hoogvlieger. Trouwens, maakte eerder Dear Wendy. Dan heb je altijd een streepje voor.

SYT 8: What We Do in the Shadows

what we do in the shadows

Hoeraaa! Beste wensen en al van die dingen! Moge 2015 vol geluk, avontuur, liefde en plezier zitten. Wij gaan alleszins ons best doen om aan je ontembare filmhonger te voldoen. We sloten 2014 trouwens af met een aparte komedie, What We Do in the Shadows.

Het verhaal

What We Do in the Shadows is een mockumentary (fictieve documentaire) over het leven van vier Nieuw-Zeelandse losers die samenwonen. Kibbelen over klusjes, liefdesperikelen, moeite om zich aan te passen, … Op zicht niet zo speciaal buiten dat het hier om vampieren gaat. De 21ste eeuw is duidelijk hun ding niet en dat levert vooral genante situaties op, inclusief aanvaringen met weerwolven en zombies.

Ons gedacht

Gekke outfits, bijzonder droge humor, funky accenten, muziek, overdrijvingen, woordspelingen à volonté… We loved it. What We Do in the Shadows is een soort mengeling van The Adam’s Family, Twilight en Flight Of The Conchords. Niet zo bizar aangezien de film dan ook door Jemaine Clement en Taika Waititi (schrijvers Flight of the Conchords) geschreven is.

In het begin is het wat aanpassen aan de stijl, maar eenmaal op dreef zit je gewoon constant te giechelen met hier en daar een bulderlach. De ongedwongen stijl, het losergehalte, de herkenbaarheid en de overdrijvingen doen hun werk. Misschien wel één van de betere komedies van dit jaar.

 

SYT 7: The Salt of the Earth

salt of the earth

Het noodlot sloeg toe deze keer. Moest er eens van komen. Kort voor de vertoning bleek de file van de oorspronkelijk geplande film corrupt te zijn. Dus gingen we last minute op zoek naar een alternatief: The Salt of the Earth

Het verhaal

The Salt of the Earth is een autobiografische documentaire over het leven Sebastiao Salgado, de Braziliaanse topfotograaf. Misschien ken je zijn werken GenesisExodus of Workers wel. Stuk voor stuk prachtige fotocollecties. Salt is een tour door het boeiende leven van Salgado. Over de impact van het lange reizen op hemzelf maar ook op zijn gezinsleven. Over wat al die ellende die hij zag, deed met zijn leven. Over zijn foto’s, maar ook over de emotie die erin schuilt.

Wim Wenders, bekend van onder andere de documentaire over Buena Vista Social Club, kiest voor een trage stijl, met veel nadruk op de foto’s, het gezicht en de stem van Salgado. Juliano Salgado, zoon van, vult de documentaire op met kleurbeelden van zijn vader in actie.

Wat wij ervan vonden

Zie je Wim Wenders staan, dan heb je meteen hoge verwachtingen. En al zeker als het over een persoon als Salgado gaat. Ze schuwen de clichés niet en vervallen soms in platte metaforen, maar onmogelijk om buiten te komen zonder gemeende adoratie voor Salgado. Wat een leven heeft die man gehad! En wat een talent. Zijn foto’s en hun dreigende zwart-wit compositie komen op het groot scherm nog meer tot hun recht.

Die kleine twee uur vlogen voorbij en zowat elke emotie passeerde de revue. Je voelt zijn teleurstelling in de mensheid na de doortocht door Rwanda, maar ook hoe zijn zoon naar hem opkijkt. Hoe ze Brazilië missen en weer levensvreugde vinden in een gigantisch ecologisch project. Hoe ook Wim Wenders met bijzonder veel ontzag kijkt naar Salgado. Maar strafst van al was de rol van Leila, vrouw van Sebastiao. Steun en toeverlaat in de meest extreme vorm. Zonder Leila gegarandeerd geen Salgado.

See You Tuesday 5: Enemy

enemy film recensie

Als het licht terug aangaat en zowat de hele zaal een collectieve “what the fuck” loslaat op de wereld, dan zit je of met een gigantisch slechte film of met een geniale. Enemy neigt voor ons meer naar dat laatste.

Het verhaal

Adam Bell, een geschiedenisleraar, ontdekt per toeval een acteur in een film die wel heel hard op hem gelijkt. Een exacte kopie zelfs. Je zou voor minder van je melk zijn, dus beslist hij om die persoon op te zoeken. Vanaf dan draait de film rond hun ontmoeting, de verwarring bij zichzelf en de vriendinnen en hoe de één met de ander omgaat. Stevig gekruid met allerlei symboliek.

Onze mening

Eerst en vooral, geniale belichting en beeldvoering. De regisseur speelt met surrealistisch licht, gaat voor een niet traditionele montage en maakt de film zo alleen maar mysterieuzer. Ook de bijzonder minimale maar creepy soundtrack en een minimum aan dialogen versterken dat gevoel. Jake Gyllenhaal speelt ook in deze film een knoert van een rol (twee rollen eigenlijk) en weet perfect te schipperen tussen de onzekere Adam en partyboy Antony.

De film zelf komt wat traag op gang, maar algauw zit je helemaal in de sfeer van deze psychologische thriller. Stap voor stap, via een doolhof aan vragen, spinnen, mysterieuze objecten en symboliek, lijk je dichter te komen bij een antwoord. Tot de laatste scène. Niets te antwoord. Zoek het zelf maar uit. Net zoals de openingsquote van de film het eigenlijk voorspeld had: “Chaos is order yet undeciphered.” En als je effectief gaat ontcijferen, dan snap je hoe geniaal de film eigenlijk echt is.

Onze ontcijfering

*SPOILER ALERT*

Ga sowieso eerst naar de film zien voor je dit leest. Anders ga je helemaal niets aan Enemy hebben. Heb je hem al gezien? Dit is hoe wij denken dat de vork in de steel zit.

Adam en Antony zijn één en dezelfde persoon. Waarbij Antony het verzinsel is van Adam. Zijn onbewuste ik. Een waanbeeld waarin hij al zijn slechte eigenschappen stopt. Flierefluiter, ontrouw, niet in staat zijn driften te controleren. Via zijn onderbewuste probeert Adam komaf te maken met die persoon. Zijn vrouw is zwanger en dat verandert de zaak. Tijd om een serieuze mens te worden.

Uiteindelijk slaagt Adam daar ook in door zijn alter ego in het onderbewuste te laten sterven in een autocrash, terwijl zijn zwangere vrouw vraagt om terug bij haar te komen. Maar dan ontdekt Adam de sleutel in de briefomslag, de sleutel naar de stripclub waar de film begon. En op dat moment beseft Adam dat heel zijn poging om zijn slechte ik te onderdrukken eigenlijk voor niets geweest is. “It’s a pattern” zoals hij zelf zei in de les. Hij roept zijn vrouw dat hij weg moet die avond. En dan verandert zijn zwangere vrouw in een achteruit deinende spin.

Die spinnen zijn een vaste symboliek in de film en staan, volgens ons toch, symbool voor vrouwen en relaties. Adam voelt zich gevangen in het net van zijn vrouw en van zijn moeder. Het moment waarop Adam denkt verlost te zijn van zijn driften, is zijn vrouw echt een vrouw. Maar van zodra Adam de sleutel ziet, beseft hij dat hij nog steeds gedreven wordt door zijn verlangens, maar gevangen zit in een web. De enige manier om eraan te ontsnappen is de spin te doden. Van daar ook de achteruit deinende spin op het einde. Ook zijn vrouw beseft dat Adam helemaal niet verbeterd is en heeft schrik voor wat komen zal.

Wat denken jullie?

Nogmaals een heel dikke merci trouwens aan het team van Why Not Monday voor de overheerlijke snacks!