Lijstjes, lijstjes, lijstjes.

Weet je nog 2014? Het lijkt al even geleden niet? Tijd om even terug te blikken op het afgelopen filmjaar en meteen ook eens vooruit te blikken. Zowel team See You Tuesday als de Sphinx geven hun drie favorieten van vorig jaar en een top drie van films waar we naar uitkijken.

Marie

2014
  1. Reality – Twee keer gaan bekijken in ciné tijdens FilmFestGent. Absurditeit ten top! Liefde!
  2. The Homesman – Alles klopte gewoon, sfeer, fotografie, cast, plot. Parel van een film! En ook leuk om Hailee “True Grit” Steinfeld te zien passeren op het einde 😉 Matchte volledig.
  3. The Salt of the Earth – Ontroerend portret, blij dat ik Salgado via deze manier (nu pas) leerde kennen
2015
  1. The Hateful Eight – Because Tarantino!
  2. Mad Max, Fury Road – Because Mad Max!
  3. Unbroken – Benieuwd naar de regieprestaties van Angelina Jolie.

Andrew

2014
 
1. Blue Ruin – Top. 
2. The Grand Budapest Hotel – Wes Anderson ❤
3.  The Wolf of Wall Street – Vreemd. 
 
2015
 
1. Jurrassic World – Sentiment.
2. What we do in the shadows – Zagen we reeds in avant-première op SYT, aanrader!
3. Red Army – Geïntrigeerd door synopsis, spreekt tot de verbeelding en best wel fan van dergelijke documentaires. http://sonyclassics.com/redarmy/

Niel

2014

  1. Interstellar – Een absolute topper. Space, vierde dimensie, fysica en Matthew Mcconaughey!
  2. The Grand Budapest Hotel – Wes Anderson, what else?
  3. Nightcrawler – Zot spannende journalistenfilm met een fantastische Jake Gyllenhaal in de hoofdrol.

2015

  1. Jurassic World – Dino’s eating humans, need to say more?
  2. Birdman – Edward Norton in een aparte superhero film. De return van de dramedy.
  3. Star Wars, the Force Awakens – Ewel nu ben ik keer vree benieuwd naar wat Disney hiermee gaat aanvangen.

Wendy van Sphinx

2014

  1. Ida – Schoonheid zit hem in kleine dinges. Kleine films bijvoorbeeld, een onverwachte zwart/wit parel uit Polen.
  2. Under the skin – Ik liet onlangs de soundtrack galmen door onze zalen. Alleen al de muziek bezorgt me nog steeds kippenvel. Van een bevreemdende, angstaanjagende schoonheid.
  3. The notebook – Deze Hongaarse film zag ik tijdens een Europese cinemacongres in Athene. Helaas, kwam nooit uit in België (denk ik). Ik was er nochtans danig van mijn melk van. Koud, kil, hard, straf.
2015 
 
  1. The last face – Van Sean Penn. Nog geen releasedatum maar met zo’n cast (Javier Bardem, Jean Reno, Charlize Theron en Adèle Exarchopoulos) lijkt wachten me zeker te zullen lonen.
  2. Wild Tales/Relatos Salvajes – Ik beken, de film komt uit einde januari, maar ik zag hem reeds. Genoten! Heerlijke Argentijnse zwarte humor en herkenbaar. Er zitten een rode draad in Zuid-Amerikaanse producties, durf ik te zeggen na het jaarlijks visioneren van talrijke films voor cineMấs. Me encanta!
  3. Far from the madding crowd – Van Thomas Vinterberg, maker van Jagten. Gewoon, ik wil weten waar hij mee uitpakt na zijn vorige hoogvlieger. Trouwens, maakte eerder Dear Wendy. Dan heb je altijd een streepje voor.

SYT 8: What We Do in the Shadows

what we do in the shadows

Hoeraaa! Beste wensen en al van die dingen! Moge 2015 vol geluk, avontuur, liefde en plezier zitten. Wij gaan alleszins ons best doen om aan je ontembare filmhonger te voldoen. We sloten 2014 trouwens af met een aparte komedie, What We Do in the Shadows.

Het verhaal

What We Do in the Shadows is een mockumentary (fictieve documentaire) over het leven van vier Nieuw-Zeelandse losers die samenwonen. Kibbelen over klusjes, liefdesperikelen, moeite om zich aan te passen, … Op zicht niet zo speciaal buiten dat het hier om vampieren gaat. De 21ste eeuw is duidelijk hun ding niet en dat levert vooral genante situaties op, inclusief aanvaringen met weerwolven en zombies.

Ons gedacht

Gekke outfits, bijzonder droge humor, funky accenten, muziek, overdrijvingen, woordspelingen à volonté… We loved it. What We Do in the Shadows is een soort mengeling van The Adam’s Family, Twilight en Flight Of The Conchords. Niet zo bizar aangezien de film dan ook door Jemaine Clement en Taika Waititi (schrijvers Flight of the Conchords) geschreven is.

In het begin is het wat aanpassen aan de stijl, maar eenmaal op dreef zit je gewoon constant te giechelen met hier en daar een bulderlach. De ongedwongen stijl, het losergehalte, de herkenbaarheid en de overdrijvingen doen hun werk. Misschien wel één van de betere komedies van dit jaar.