SYT 7: The Salt of the Earth

salt of the earth

Het noodlot sloeg toe deze keer. Moest er eens van komen. Kort voor de vertoning bleek de file van de oorspronkelijk geplande film corrupt te zijn. Dus gingen we last minute op zoek naar een alternatief: The Salt of the Earth

Het verhaal

The Salt of the Earth is een autobiografische documentaire over het leven Sebastiao Salgado, de Braziliaanse topfotograaf. Misschien ken je zijn werken GenesisExodus of Workers wel. Stuk voor stuk prachtige fotocollecties. Salt is een tour door het boeiende leven van Salgado. Over de impact van het lange reizen op hemzelf maar ook op zijn gezinsleven. Over wat al die ellende die hij zag, deed met zijn leven. Over zijn foto’s, maar ook over de emotie die erin schuilt.

Wim Wenders, bekend van onder andere de documentaire over Buena Vista Social Club, kiest voor een trage stijl, met veel nadruk op de foto’s, het gezicht en de stem van Salgado. Juliano Salgado, zoon van, vult de documentaire op met kleurbeelden van zijn vader in actie.

Wat wij ervan vonden

Zie je Wim Wenders staan, dan heb je meteen hoge verwachtingen. En al zeker als het over een persoon als Salgado gaat. Ze schuwen de clichés niet en vervallen soms in platte metaforen, maar onmogelijk om buiten te komen zonder gemeende adoratie voor Salgado. Wat een leven heeft die man gehad! En wat een talent. Zijn foto’s en hun dreigende zwart-wit compositie komen op het groot scherm nog meer tot hun recht.

Die kleine twee uur vlogen voorbij en zowat elke emotie passeerde de revue. Je voelt zijn teleurstelling in de mensheid na de doortocht door Rwanda, maar ook hoe zijn zoon naar hem opkijkt. Hoe ze Brazilië missen en weer levensvreugde vinden in een gigantisch ecologisch project. Hoe ook Wim Wenders met bijzonder veel ontzag kijkt naar Salgado. Maar strafst van al was de rol van Leila, vrouw van Sebastiao. Steun en toeverlaat in de meest extreme vorm. Zonder Leila gegarandeerd geen Salgado.

Recensie: Nightcrawler

nightcrawler

Jake Gyllenhaal mag sinds Prisoners en Enemy op heel wat bijval rekenen van onze kant. Topprestaties! Het was dan ook reikhalzend uitkijken naar zijn nieuwe spruit Nightcrawler. En bloody hell, wat een zieke rol speelt hij nu weer.

Lou Bloom is zijn miserabel leven als koperdief beu en besluit een deftige job te zoeken. Tevergeefs. De economische crisis slaat bikkelhard toe in down town Los Angeles. Maar na een nachtje rondrijden, ontdekt hij zijn roeping. Ongelukken, woningbranden en misdrijven filmen en die beelden verkopen aan nieuwszenders. Wat volgt is een psychotische, uberspannende vervolmaking van de american dream.

Het vraagstuk rond de ethiek van de hedendaagse journalistiek wordt volledig blootgelegd, zonder dat regisseur Dan Gilroy met een belerend vingertje staat te zwaaien. Nee, hij gebruikt razendspannende actiescènes, een nagelbijtend tempo en gitzwarte humor. Een sterk vermagerde Jake Gyllenhaal doet de rest en zet de psycho van 2014 neer. Absolute aanrader.