Films: Iron Man 3

De superheroes vliegen je om de oren de laatste tijd. Helaas niet letterlijk, maar dan toch op het grote scherm. Nu mag Iron Man nog eens de wereld redden. Ik kreeg de loodzware opdracht de film al eens te gaan voorproeven voor jullie. Ja zo ben ik wel, mijn leven in het teken van mijn lezer. Eigenlijk ben ik ook een beetje een superheld niet?

Tony Stark en zijn ijzerwinkel kunnen ook deze keer weer overtuigen. Vooraf maken ze je wijs dat bij er deze derde film wel een emotionele diepgang is, maar die is al even moeilijk te vinden als een tweede kous ’s morgens vroeg. Hoeft ook helemaal niet. Ik kom voor de explosies, de geekytechnologie en badass muddufuckus. En voor Gwyneth Paltrow uiteraard. Plenty of that in de film.

De slechteriken zijn geniaal, Gwyneth krijgt een grotere rol, alles wat kan ontploffen ontploft met veel bravoure en er zit zelfs een kleine twist in het plot. Verwacht dus zeker geen donkere superheldenfilm á la Sin City en Watchmen maar een goeie verstandopnul actiefilm, met veel coole effecten en humor. En schaarsgeklede vrouwen.

Ah ja, ik heb weer iets weg te geven. De Post verdient goed aan mijn blog. Een Iron Man ijsblokmaker. Kan je zijn kop in je drankje steken. Het petje krijg je er zomaar bij. Al wat je moet doen is een superhero naam voor me bedenken en hem hier in de comments zetten.

foto (2)

Films: Oz, Spring Breakers, Kon-Tiki en Los amantes pasajeros

Oz the Great and Powerful

Ooit moest Dorothy in the Great Wizard of Oz een hart, moed en verstand vinden voor een vogelverschrikker, een leeuw en een tinnen man. Slaagt ze in en uiteindelijk belandt ze bij een valse tovenaar die haar naar huis helpt. Inclusief Michael Jackson! Oz the Great and Powerful is een soort prequel hierop, waarbij verteld wordt hoe de tovenaar in Oz geraakt is.

Nog nooit viel een pauze tijdens een filmvoorstelling zo gepast als hier. Alles ervoor was langdradig, beetje saai en wat overdreven. Maar eens de pauze gepasseerd kwam de film in een tempoversnelling met enkele leuke actiescènes. James Franco kwam los als wizard, de visuals bruisten in de 48 frames per seconde en het decor veranderde eindelijk in die magische wereld waar Dorothy uiteindelijk in zal belanden.

Spring Breakers

Ik weet nog goed hoeveel impact Kids indertijd had. Zelf aan het puberen, ronddolend door mijn dorp op een skate en experimenteren met vanalles en nog wat. Als dezelfde scenarist met een nieuwe film op de proppen komt, dan wil ik die uiteraard zien. Ook al zijn de meeste kritieken slecht.

Larry Clark klaagt graag de uitzichtloosheid, de verveling en het extraverte aan. Doet hij ook in Spring Breakers. We krijgen een lichtelijk overdreven beeld van de jeugd van tegenwoordig die constant op zoek gaat naar nieuwe thrills. En daar blijkbaar heel ver voor gaat. Tot crimineel gedrag toe. Tot blote tietens toe! Hier was 3D misschien wel gepast.

De film zelf is fantastisch in beeld gebracht. Wondermooie belichting, zalige effecten met fluo en mise-en-scène en coole shots. Amper bijgekleurd en bewerkt volgens de regisseur zelf. Ook de acteerprestaties kunnen door de beugel. James Franco, weer hij, speelt overtuigend een cliché gangsta wigger. En ook de chicks doen goed mee, op Selena Gomez na. Te getypecast die. En haar hoofd is echt te rond.

De storyline komt in eerste instantie veel te MTV en overdreven over. Is ook zo, maar dan bewust. Net met die overdrijving wil Larry Clark de verveling en decadentie die leeft bij jongeren tonen. Of dat nu in de jaren negentig of euhm de jaren tien was. Hoe omschrijf je deze jaren nu eigenlijk? Soit het heden dus. Eens je daar voorbij bent, snap je dat de film eigenlijk niet zo slecht is. Maar het mocht misschien wat ruwer.

Kon-Tiki

Eentje voor de avonturiers. Thor Heyerdahl, schrijver en ontdekker, woonde al een klein jaar met zijn vrouw op een Polynesisch eiland toen hij plots de ingeving kreeg dat de eerste Polynesiërs wel eens van Peru zouden kunnen komen. Hoongelach vanuit de wetenschappelijke wereld, dus besloot Heyerdahl zijn theorie gewoon om te zetten in de praktijk. Met een authentiek nagebouwd vlot vaart hij met zijn crew de Stille Oceaan over. Inclusief allerlei avonturen op zee natuurlijk. Waargebeurd trouwens.

Mooie film en bijzonder spannend, ook al gebeurt er eigenlijk niet zo veel. Het is vooral het claustrofobische gevoel op het kleine vlot dat je haren overeind krijgt. En de machteloosheid ten opzichte van de natuur. Zijn theorie werd later trouwens helemaal ontkracht op basis van DNA-onderzoek.

Los Amantes Pasajeros

Een nieuwe Almodovar! Na La Piel Que Habito, Volver en La mala educación keek ik hoopvol uit om nog eens overdonderd te worden. Een vliegtuig moet een noodlanding maken en de film brengt het laatste uur aan boord in beeld. Op zich een oerstevig uitgangspunt maar helaas kon deze film niet echt overtuigen. Ok af en toe kon ik wel eens lachen om de flauwe gay-humor en de decors zaten goed, maar al bij al vond ik het maar een saaie film. Te makkelijke humor en oppervlakkige absurditeit. Hopelijk is zijn volgende film weer van een ander niveau.

Films: Jurassic Park 3D

Mijn 400ste post op deze blog. En dat jubileum verdient een ander. Twintig jaar Jurassic Park bijvoorbeeld. Twintig jaar al, man man. Ik zie me daar nog zitten als kleine pagader in de Cine Rialto van Oostende. Bezeten van dinosaurussen dus sowieso in hun kamp. Sterf Dennis Nedry, sterf! Van de Sint kreeg ik de VHS-versie en nu pronkt de limited edition mooi in mijn dvd-kast.

De avant avant-première van Jurassic Park 3D op BIFFF in Bozar kon ik dus absoluut niet missen. En zo dachten de 400 andere enthousiastelingen er ook over. Normaal gezien komen mijn haren recht als er te veel lawaai gemaakt wordt tijdens een film, maar nu kon het allemaal. Mensen die de film nog niet gezien hadden en zo moedig waren van dat ook toe te geven, werden uitgejouwd en de begingeneriek werd door een halve zaal meegezongen. Telkens een protagonist voor het eerst in beeld kwam, werd er gejuicht en toen fuckface Nedry zijn eerste seconden kreeg, vlogen de scheldwoorden in het rond.

JP-WhenDinosaursRuled

En blijkbaar waren er nog fans van dinopower. De T-Rex werd constant aangemoedigd en iedereen ging uit zijn dak toen de Tyrannosaurus uiteindelijk de held van de dag werd. Een verdwaalde cosplayer liet zelfs zijn hoorn door de zaal schallen.

De film zelf blijft legendarisch natuurlijk. Weinig verouderd op wat elementen na. Interactieve cd-roms, waaaaw. De kleuren en beelden zijn goed opgesmukt, de soundtrack zit goed en ook de 3D biedt een meerwaarde. Heel even had ik de neiging mijn arm uit te steken zodat de T-Rex mijn nagels kon knippen. En eindelijk nog eens Jurassic Park zoals je hem moet zien; op groot scherm!