Films: Perks of a Wallflower :: Django

Django Unchained

Als ik buitenkom uit de cinema, mezelf een vrijgevochten slaaf waan en zin heb om vanaf nu met zwepen, geweren en cowboyboots door het leven te gaan, dan is een film geslaagd. Eerder al genoten van een nieuwe telg van grootmeester Tarantino, maar Django Unchained is toch nog een niveau apart. Bruut geweld, liters bloed, filmtechnische experimenten en een dikke laag retro. Niets nieuw hier, maar het scenario, de acteerprestaties en de dialogen zitten uberstrak. Zo strak als dit! Of dit! Een topper die zich mooi naast Inglorious Bastards plaatst. En Christoph Waltz is weer zijn zalige zelve.

The Perks of Being a Wallflower

Soms heb ik gewoon zin om in een cinemazaal te zitten. Ik hou van de stoelen, het geluid, de overdaad, het gedrag van de mensen rondom mij en uiteraard ook het feit dat er een film afgespeeld wordt. Maar soms heb ik zo goed als alles al gezien. En dan ga ik zomaar wat zien. Veel teleurstelling, dat zeker. Maar van The Perks of Being a Wallflower heb ik toch genoten. Torenhoge clichés, de dikste stereotypes, een klassiek schlemieltje zoekt lief-verhaal, maar toch een instant bevrediging door één, de fantastische soundtrack en twee, een soort algeheel gelukzalig gevoel dat uit de film spat. En hier en daar wel een grappig moment. Aanrader, maar kan net zo goed op het televisiescherm bekeken worden.

Chimpanzee en Alastair Fothergill

Ontmoet nooit je helden, teleurstelling kan altijd. Ewel vandaag volgde ik dat advies niet op. Ik ging er zelfs helemaal naar Parijs voor. Merci Enchanté en Disney voor de kans trouwens.

Chimpanzee, de natuurfilm van Disneynature, wordt op Europa losgelaten en daarom zakten de regisseurs even af naar de stad van de liefde voor interviews. Regisseurs aka Alastair Fothergill en Mark Linfield!! Alastair Fothergill! De makers van Earth, African Cats en Frozen Planet, nog steeds bij de mooiste natuurdocumentaires ooit gemaakt. En die mocht ik zomaar wat vragen stellen.

Maar eerst mocht ik even langs bij dr. Christophe Boesch, primatoloog en al meer dan dertig actief aan het researchen in Afrikaanse wouden, specifiek op chimpansees. Zij die me wat kennen, hebben weet van mijn kleine monkey-obsessie dus je kan al gaan raden hoe blij ik hiermee was. Ik kreeg negen minuten, nam er twintig en het werd een leuk gesprek over de gelijkenis tussen mens en aap, grenzen kennen en hoe wetenschap een enorme verrijking kan zijn voor de film en documentaire. Maar ook over de kwetsbaarheid van de wouden en dus ook de aap zelf. Eco-toerisme kan een oplossing bieden omdat de chimpansees zo een toeristische waarde krijgen en beter beschermd kunnen worden. Allen daarheen dus. Of zijn foundation steunen.

Alastair Fothergill en Mark Linfield

mark-linfield-alastair-fothergill-2009-4-18-18-20-8

Alastair en Mark werkten samen aan Chimpanzee en hadden daar drie en een half jaar ploeteren door de jungle voor nodig. Mark vertelde ronduit over hoe moeilijk het filmen was. Kilometers lang bleven de ze chimps te voet achtervolgen, kilo’s materiaal op hun rug, met alle ongemakken van een jungle er bovenop (puma’s, bijen, agressieve mieren, vochtigheid, warmte, tekort aan licht, modder…)

Alastair zelf is een struise kerel en een man van weinig woorden. Veel zin had hij niet, maar waarschijnlijk zat hij met zijn gedachten al in Alaska voor zijn volgend project met grizzlyberen. Maar de manier waarop hij praatte over het vak en de natuur verraadde zijn immense passie. Blijkbaar wou hij altijd al een film, en geen documentaire, schieten over apen. Juist omdat ze zo menselijk zijn en via hun blik makkelijk emotie kunnen overbrengen.

Hij gaf toch enkele tips mee voor beginnende film- en documentairemakers.

  • Volhouden, hoe hard de omstandigheden ook zijn. En doorzetten.
  • Altijd met een script beginnen, maar er de nodige flexibiliteit insteken. Oscar, hoofdpersonage van Chimpanzee kwam oorspronkelijk niet in het stuk voor bvb.
  • Als je in de natuur en met dieren werkt, hou dan je impact zo laag mogelijk. Laat de natuur zijn gang gaan, kom niet tussen hoe hard het ook mag zijn en let op je veiligheid. Zo mocht de crew nooit dichter dan zeven meter bij de chimps komen, mochten ze geen oogcontact maken en droegen ze altijd mondmaskers om geen ziektes over te brengen.
  • Film zo veel mogelijk. Doe ook alles zelf. Neem je smartphone, film je kat en monteer het. Test ook wat werkt en wat niet op iedereen die je maar kan vastklampen.

Chimpanzee: review

En natuurlijk kreeg ik ook de film zelf te zien. Een film inderdaad en geen documentaire. Ook al is er niets geënsceneerd en is alles een true story. Een voice-over, Tim ‘Buzz lightyear’ Allen voor de Engelse versie en niemand minder dan Matthias Schoenaerts voor de Vlaamse, vertelt het verhaal van kleine Oscar bovenop schitterende beelden uit het woud. Je ziet hoe Oscar moet strijden om zijn plek in de groep, terwijl op elke hoek wel iets van gevaar loert. Veel humor, dat zeker, maar ook drama en spanning. Nature knows how to tell a story.

Ik kan alleen maar aanraden van de film in de cinema te gaan zien. De beelden zijn wondermooi en komen pas volledig tot hun recht als je er zelf helemaal ingezogen wordt. Zouden ze trouwens meer moeten uitzenden in de zalen. Chimpanzee is te zien vanaf 6 februari!

Films

Tijd om nog eens wat films te bespreken. Heel wat gezien de afgelopen tijd, met dank aan enkele gratis tickets en feestdagen.

Man With the Iron Fists

Een samenwerking tussen Quentin Tarantino en The RZA van Wu-Tang Clan, dat kan niet verkeerd lopen. Maar dat het tot iets klassiek zal leiden is sowieso ook al even waarschijnlijk als het einde van de wereld op 21 december. Kort samengevat; Man With the Iron fists is een mix van Kill Bill, From Dusk Till Dawn, Hero en een oldskool kungfu-film. Een cartooneske stijl, veel experimenteel filmgedrag, enkele topacteurs en veel vrouwelijk schoon. Ah ja en liters bloed, darmen en rondvliegende oogballen natuurlijk.

Het verhaal op zich is niet het meest originele, maar hier hoeft dat niet. Het is de manier waarop het in beeld gebracht wordt en de personages die het hem doen. Zeker geen film die iedereen zal smaken, daarvoor is hij te speciaal, maar ik vond het zalig. Al was het maar om die dikke Wu-beats door de speakers van Kinepolis te horen.

Sinister

Eindelijk nog eens een horrorfilm die me kon bekoren. Lang geleden! Het was niet zo simpel om de film te pakken te krijgen, maar uiteindelijk kon ik hem, helaas via illegale weg, wel thuis projecteren op de muur. Leuk extraatje aangezien de film draait rond een projector en oude 8mm-filmpjes. Een schrijver is op zoek naar een nieuwe bestseller en gaat dan maar wonen in een huis waar een onopgeloste moord en ontvoering plaats vond. Op zolder vindt hij een doos met oude filmpjes die de ware gebeurtenissen naar boven brengen. En dan breekt de hel los natuurlijk.

Spannend, dat zeker. En veel opschrikken. Ook qua verhaal zit het behoorlijk strak in elkaar, op de laatste scène na. De visuals zijn goed gemaakt en doen je echt huiveren. Inclusief een paar nieuwe horrorelementen en classics gepikt uit ondermeer The Grudge en The Exorcist. Aanrader, met het volume goed open.

The Impossible

Waar was jij tijdens de tsunami van 26 december 2004? Ik zat thuis en kreeg het nieuws binnen via msn Messenger. Schokkende beelden. Onvoorstelbaar. Maar door The Impossible is het allemaal wat tastbaarder geworden. De film is gebaseerd op het verhaal van een Spaans gezin dat tijdens de tsunami op één van de eilandjes zat. Bittere ellende, waarbij de omvang en impact eindelijk op een degelijke manier in beeld gebracht werd. Ongelofelijk zotte scène wanneer de watermassa het scherm door rolt en alles op zijn weg mee sleurt. Beklijvende momenten waarbij je haast mee zit te zwemmen in je cinemastoel.

Maar ook het stuk film na the incoming grijpt je bij de keel. Wanorde, chaos, verdriet, wanhoop, ijdele hoop, geluk, toeval, het zit er allemaal in. Twee zaken die me stoorden; soms is het er net iets over en te heroïsch. Een echte Hollywoodfilm op dat vlak. Daarnaast komt het lot van de Westerse mens heel sterk naar voor, maar wordt er niet ingezoomd op het leed van de lokale bevolking. Die komen er enkel aan te pas als helpende handen, dokters en chauffeurs. Maar het is een echte aanrader.

Life of Pi

Heb je het boek niet gelezen dan is de film best ok; mooie beelden, aangrijpend verhaal, treffelijke muziek. Heb je boek wel gelezen dan is het allemaal net niet.

Beasts of the Southern Wild

The Bathtub is een excentriek dorpje vol zonderlingen, feestvierders, alcoholiekers en je m’en foutisten. Als ijskappen smelten, wat er elk moment zit aan te komen, dan zal hun stuk grond verzwolgen worden door de zee, dus leven ze daar ook naar. Primitief en met veel plezier. Eenmaal dit gebeurt is hopen de kleine Hushpuppy en haar papa om toch in het moerassige gebied te kunnen blijven. Met allerlei strubbelingen en moeilijkheden vandoen.

Met een heel klein budget weet Zeitlin (regisseur) toch een wondermooie wereld neer te zetten, mede ondersteund door sterke acteerprestaties en goeie karaktervorming. Enkel de doorgedreven ecologische moraal moet je er bijpakken.